കുറച്ച് കപ്പ പുരാണം !!!

കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഒരു ഇറ്റലി സെറ്റിൽഡ് ദമ്പതികൾ കൺസൽട്ടിങ്ങിന് വന്നിരുന്നു. ഉച്ച ഭക്ഷണ സമയം ആയപ്പോൾ പുറത്ത് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോകാൻ ക്ഷണിച്ചു. വീട്ടിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം  കൊണ്ട് വന്നിരുന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ കൂടെ പോയില്ല. അവർ പാൽക്കപ്പ എന്ന ഭക്ഷണവിഭവത്തെ പറ്റി എവിടെ നിന്നോ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അവർക്ക് അതാണ് കഴിക്കേണ്ടത്. ഓഫീസിനടുത്ത് തന്നെ ഉള്ള ഒരു റെസ്റ്റോറന്റിലെ പാൽക്കപ്പ അത്യാവശ്യം നിലവാരം ഉള്ളതാണ്. ഞാൻ അവരെ അവിടെ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്ത് പോന്നു. തിരിച്ചു വന്ന അവർക്ക് പാൽക്കപ്പയെ പറ്റി പറഞ്ഞിട്ടും പറഞ്ഞിട്ടും മതിയാവുന്നില്ല. പിന്നെ അവർക്ക് കഴിക്കേണ്ടിയിരുന്നത് നാടൻ കപ്പയും പോട്ടിയും ആയിരുന്നു. അതിന് പറ്റിയ ഒരു തട്ട് കടയും ഞാൻ അവർക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. കപ്പയുടെ ടേസ്റ്റിനെപ്പറ്റിയും ഗുണഗണങ്ങളെയും പാട്ടി നീണ്ട ക്‌ളാസ് എടുത്തിട്ടാണ് അവർ പോയത്. കപ്പ ഏത് രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും എനിക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ആഹാര സാധനമാണ്. എന്നാൽ കുറച്ച് കപ്പ പുരാണവും കപ്പ മാഹാത്മ്യവും ഡോക്യുമെന്റ് ചെയ്തേക്കാം എന്ന് കരുതി. 

നമ്മുടെ കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും സാധാരണമായ നാടൻ ഭക്ഷണമേതാണ് എന്ന ചോദ്യം ചോദിച്ചാൽ എന്തായിരിക്കും മറുപടി ?

“കപ്പയും മീൻകറിയും" എന്നായിരിക്കും നമ്മളിൽ മിക്കവരും ഒറ്റയടിക്ക് പറയുക 

എന്നാൽ കപ്പ കേരളത്തിന്റെ സ്വന്തം ഭക്ഷണമാണോ?”

“അതെ… പിന്നെന്താ സംശയം !!??” 

പക്ഷേ, ആ കപ്പയുടെ ചരിത്രം അന്വേഷിച്ചാൽ നമ്മൾ എത്തുന്നത് കേരളത്തിലല്ല… കേരളത്തിന്റെ തനത് നാടൻ വിഭവമെന്ന നിലയിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന കപ്പ അഥവാ മരച്ചീനി, നാടൻ പോയിട്ട് സങ്കര ഇനം പോലുമല്ല; തനി വിദേശിയാണ്. തെക്കേ അമേരിക്കയിലെ തെക്കൻ അമസോൺ തട (Southern Amazon basin) ങ്ങളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രസീലിലെ മഴക്കാടുകളിൽ നിന്നാണ് കേരളീയരുടെ എക്കാലത്തെയും പ്രിയപ്പെട്ട ഭക്ഷണമായ കപ്പയുടെ ഉത്ഭവം. ഇന്നത്തെ ബ്രസീലിലെ റോണ്ടോനിയ (Rondônia), മറ്റോ ഗ്രോസോ (Mato Grosso) സംസ്ഥാനങ്ങളും അതിനോട് ചേർന്ന ബൊളീവിയയുടെ ഭാഗങ്ങളുമായിരുന്നു കപ്പയുടെ പിള്ളത്തൊട്ടിൽ എന്ന് ജനിതക പരീക്ഷണങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾ സ്ഥിരീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. Manihot esculenta എന്ന ശാസ്ത്രനാമത്തിലാണ് ഇവാൻ ഇപ്പോൾ അറിയപ്പെടുന്നത് (ഞാൻ സ്ക്കൂളിൽ പഠിച്ചത് Manihot utilissima എന്നായിരുന്നു; ഇപ്പൊ അത് മാറിയത് എങ്ങനെയാണോ !?). ഒരു സെർച്ചിങ്ങിൽ കയ്പുള്ള കപ്പ Manihot esculenta എന്നും കയ്പ്പില്ലാത്തത് Manihot utilissima എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് കണ്ടു. 

ശാസ്ത്രീയ നാമമൊക്കെ ഒരു സൈഡാക്കി, ഇവന്റെ വിളിപ്പേരുകളിലേക്ക് കടന്നാൽ മലയാളത്തിൽ തന്നെ എണ്ണമറ്റ വിളിപ്പേരുകൾ ഉണ്ട് കപ്പക്ക്. കപ്പൽ മാർഗ്ഗം വിദേശത്ത് നിന്ന് വന്നതു കൊണ്ട് ഇതിനെ "കപ്പൽക്കിഴങ്ങ്" എന്ന് വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയെന്നും കാലക്രമേണ അത് ചുരുങ്ങി "കപ്പ" ആയി മാറിയെന്നുമാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. തെക്കൻ കേരളത്തിൽ ചീനി, മരച്ചീനി, കപ്പ എന്നൊക്കെ വിളിക്കപ്പെടുമ്പോൾ മധ്യകേരളത്തിൽ മരക്കിഴങ്ങ്, കൊള്ളി, കൊള്ളിക്കിഴങ്ങ് എന്നും വടക്കൻ കേരളത്തിൽ പൂള, പൂളക്കിഴങ്ങ് എന്നും ഇതറിയപ്പെടുന്നു. ഗുണ്ടർട്ട് നിഘണ്ടു ഉൾപ്പെടെയുള്ള പഴയ മലയാളം നിഘണ്ടുകളിൽ “കൊള്ളിക്കിഴങ്ങ്, മരക്കിഴങ്ങ്” എന്നൊക്കെ വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. മാറ്റ് ഭാഷകളിലേക്ക് വന്നാലും ഇതിന്റെ പേരുകൾ രസകരമാണ്. പൊതുവെ ഇംഗ്ലീഷിൽ Tapioca എന്ന് വിളിക്കുന്നത് കാണാമെങ്കിലും cassava, Manioc എന്നിവയാണ് കപ്പയുടെ യഥാർത്ഥ ഇംഗ്ലീഷ് പേര്. Tapioca എന്താണെന്ന് പിന്നാലെ വിശദീകരിക്കാം. कसावा (കസാവ) എന്ന് ഹിന്ദിയിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കപ്പ തമിഴിൽ മരവള്ളി കിഴങ്കു (மரவள்ளிக்கிழங்கு) എന്നും കന്നഡത്തിൽ മരഗെനാസു (ಮರಗೆಸು) എന്നും തെലുങ്കിൽ കർര പെണ്ടലം (కర్ర పెండలం) എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു. കപ്പ ആദ്യമായി ഇന്ത്യയിലെത്തിച്ച പോർച്ചുഗീസുകാർ ഇതിനെ Mandioca (മാൻഡിയോക്ക) എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.

പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ വരവിനൊപ്പമായിരുന്നത്രെ കപ്പ ഇവിടേക്ക് വന്നത്. കപ്പൽ മാർഗ്ഗം ഇന്ത്യയിലെത്തിയ പോർച്ചുഗീസുകാരാണ് തെക്കേ അമേരിക്കയിൽ നിന്ന് കപ്പ (Cassava) ഇന്ത്യയിലെത്തിച്ചത്. ആദ്യ കാലത്ത് ഗോവയിലും മലബാർ തീരങ്ങളിലും പോർച്ചുഗീസുകാർ ഇത് എത്തിച്ചെങ്കിലും, അക്കാലത്തൊന്നും ഇത് ഇവിടെ വലിയ തോതിൽ കൃഷി ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ലത്രേ.

പിന്നീട്, 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തിരുവിതാംകൂർ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന ആയില്യം തിരുനാൾ രാമവർമ്മയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരനായ വിശാഖം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ മഹാരാജാവുമാണ് കപ്പയെ കേരളീയരുടെ പ്രധാന ആഹാരമാക്കി മാറ്റിയതിൽ പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചത്. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ തിരുവിതാംകൂറിൽ വലിയ രീതിയിലുള്ള അരിക്ഷാമവും പട്ടിണിയും നേരിട്ടു. സസ്യശാസ്ത്രത്തിൽ വലിയ അറിവുണ്ടായിരുന്ന വിശാഖം തിരുനാൾ മഹാരാജാവ്, അരിക്ക് പകരം ജനങ്ങൾക്ക് കഴിക്കാൻ പറ്റിയ പോഷകസമ്പുഷ്ടമായ ഒരു ആഹാരമാർഗ്ഗം അന്വേഷിക്കുകയും മലേഷ്യയിൽ നിന്നും മറ്റും കപ്പയുടെ പുതിയ ഇനങ്ങൾ വരുത്തി കൃഷി ചെയ്യാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടക്കത്തിൽ ജനങ്ങൾക്ക് കപ്പ കഴിക്കാൻ പേടിയായിരുന്നു; ഇതിൽ വിഷാംശം ഉണ്ടെന്നായിരുന്നു പൊതുവെയുള്ള പ്രചാരണം. ഇത് കഴിക്കുന്നവർക്ക് ചെറിയ മയക്കമോ തലവേദന പോലുള്ള ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളോ അനുഭവപ്പെടുമായിരുന്നത്രീ. മരച്ചീനിയിൽ ചെറിയ തോതിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഹൈഡ്രോസയാനിക് ആസിഡ് ആയിരുന്നു ഇതിന് കാരണം. കപ്പയുടെ "കട്ട്" എന്നാണ് ജനങ്ങൾ ഇതിനെ പറഞ്ഞിരുന്നത്. തിളച്ച വെള്ളത്തിൽ പുഴുങ്ങികഴിഞ്ഞ കപ്പയിലെ വെള്ളം വാർത്തു കളഞ്ഞാൽ ഈ കട്ട് ഉപദ്രവമാവില്ല എന്ന് ജനങ്ങൾ പതുക്കെ മനസിലാക്കി. കപ്പയെ ജനകീയമാക്കാനുള്ള തന്ത്രമെന്ന നിലക്ക് വിശാഖം തിരുനാൾ മഹാരാജാവ് ഒരു പരിപാടി ചെയ്തു. കൊട്ടാരവളപ്പിൽ കപ്പ കൃഷി ചെയ്യുകയും, രാജകൊട്ടാരത്തിലെ പ്രധാന ഭക്ഷണവിഭവങ്ങളിൽ കപ്പ ഉൾപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. തോട്ടത്തിന് കാവൽ ഏർപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും, രാത്രിയിൽ ആളുകൾക്ക് ഇത് മോഷ്ടിച്ചു കൊണ്ടുപോകാൻ സൗകര്യത്തിന് കാവൽക്കാരുടെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചുവിട്ടു. രാജാവ് കഴിക്കുന്ന 'വിലപിടിപ്പുള്ള' ഒന്നാണെന്ന് കരുതി ആളുകൾ ഇത് മോഷ്ടിച്ച് കൊണ്ടുപോയി സ്വന്തം പറമ്പുകളിൽ നടാനും കഴിക്കാനും തുടങ്ങി.

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധ സമയത്ത് ബർമ്മയിൽ നിന്നുള്ള അരിയുടെ വരവ് നിലച്ചപ്പോൾ കേരളത്തിൽ വീണ്ടും കടുത്ത പട്ടിണിയുണ്ടായി. ആ സമയത്ത് ചിത്തിര തിരുനാൾ മഹാരാജാവിന്റെയും സർ സി.പി. രാമസ്വാമി അയ്യരുടെയും ഭരണകാലത്ത് കപ്പ കൃഷി വൻതോതിൽ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കപ്പെടുകയും, അനേകം മലയാളികളുടെ ജീവൻ പട്ടിണിയിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.

പണ്ട് കാലത്ത് ഇത് “പാവപ്പെട്ടവന്റെ ഭക്ഷണം” അല്ലെങ്കിൽ “പഞ്ഞ കാല ഭക്ഷണം” എന്നൊക്കെ വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ കാലം മാറിയതോടെ അത്തരം classist പരിഹാസമൊക്കെ പോയി എന്ന് മാത്രമല്ല പണക്കാരെന്നോ പാവപ്പെട്ടവരെന്നോ പണ്ഡിതരെന്നോ പാമരരെന്നോ വ്യത്യാസമില്ലാതെ കുടിൽ മുതൽ കൊട്ടാരം വരെ സ്വീകാര്യതയുള്ള പ്രിയ വിഭവമായി. തട്ട് കടകളിൽ മുതൽ പഞ്ച നക്ഷത്ര ഹോട്ടലുകളിൽ വരെ കപ്പയിൽ നിന്നുണ്ടാക്കുന്ന വിഭവങ്ങൾ വിളമ്പുന്നു.  

മനുഷ്യർ കപ്പ കൃഷി ചെയ്തു തുടങ്ങിയിട്ട് ഏകദേശം 9,000 വർഷം വരെ പഴക്കമുണ്ടാകാമെന്ന് Food and Agriculture Organization of the United Nations രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. അതായത് അമേരിക്കയിലെ പ്രാചീന കർഷക സമൂഹങ്ങളുടെ വളരെ പഴയ ഭക്ഷ്യ വിളകളിലൊന്നാണ് കപ്പ. കൊളംബസ് അമേരിക്കയിലെത്തുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ South America, Central America, Caribbean എന്നിവിടങ്ങളിലെ indigenous ജനവിഭാഗങ്ങൾ കപ്പ വ്യാപകമായി കൃഷി ചെയ്തിരുന്നു.

നീർവാർച്ചയുള്ള മണ്ണാണ്‌ കപ്പ കൃഷിക്ക്‌ അനുയോജ്യം. മണ്ണ്‌ ഇളക്കി കൂനകൾ ഉണ്ടാക്കിയാണ്‌ സാധാരണ കൃഷി ചെയ്യാറ്‌. ഇത്തരം കൂനകളെ കപ്പക്കൂടം, കപ്പക്കൂന എന്നൊക്കെ വിളിക്കുന്നു. ശൈത്യം കപ്പ കൃഷിക്ക് അനുയോജ്യമല്ല. വെള്ളം കെട്ടിനിൽക്കാത്ത മണൽക്കൂട്ടുന്ന നിലങ്ങളിൽ ചെടി നന്നായി വളരുന്നു. കപ്പത്തണ്ട് ഒരു ചാൺ നീളത്തിലുള്ള ചെറു കഷണങ്ങളാക്കി മുറിച്ച് മണ്ണിൽ കുഴിച്ച് വച്ചാണ് വളർത്തുന്നത്. ഏകദേശം എട്ട് മുതൽ പത്ത് മാസം കൊണ്ട് കിഴങ്ങുകൾ പാകമാവുന്നു. കുറഞ്ഞ കാലദൈർഘ്യം കൊണ്ട് വിളവെടുപ്പിനു പര്യാപ്‌തമാവുന്ന കപ്പയുടെ പ്രധാന ശത്രു പെരുച്ചാഴി അല്ലെങ്കിൽ എലി വർഗ്ഗത്തിൽ പെട്ട ജീവികളാണ്. 

മരച്ചീനിയിൽ അന്നജം (Carbohydrate) ധാരാളമായി അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കൂടാതെ, നാരുകൾ, വിറ്റാമിൻ സി, വിറ്റാമിൻ ബി ജീവകങ്ങൾ, കാൽസ്യം, പൊട്ടാസ്യം, കോപ്പർ തുടങ്ങിയ പോഷകങ്ങളും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കപ്പ ചെറിയ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ആരോഗ്യകരം. പ്രത്യേകിച്ച് പ്രമേഹം, ഹൃദ്രോഗം, അമിതവണ്ണം, അമിത കൊളസ്ട്രോൾ തുടങ്ങിയവ ജീവിതശൈലീരോഗങ്ങൾ ഉള്ളവർ കപ്പ അമിതമായി ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ലാത്തതാകുന്നു. മരച്ചീനിയിൽ ദോഷകരമായ സയനൈട് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ പാകത്തിന് വേവിച്ചു മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാൻ പാടുള്ളു. കാരണം വേവിക്കുമ്പോൾ സയനൈട് ഇല്ലാതാകുന്നു. 

മരച്ചീനി കൃത്യമായി പാചകം ചെയ്യാതെ ഉപയോഗിക്കുന്നത് അപകടകരമാണ്. പാചക രീതിയിലെ പിഴവ് മൂലം കപ്പയിൽ കാണപ്പെടുന്ന സയനൈഡ് അംശം കാരണം താത്കാലികമായ സയനൈഡ് ലഹരി, ഗോയിറ്റർ, നാഡീരോഗമായ അടാക്സിയ, പാൻക്രിയാസ് വീക്കം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. കപ്പ വിഭവങ്ങൾ മത്സ്യം, മാംസം തുടങ്ങിയവയുടെ കൂടെ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. കാരണം, മത്സ്യമാംസാദികളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന മാംസ്യം അഥവാ പ്രോട്ടീനിൽ കാണപ്പെടുന്ന സൾഫർ അടങ്ങിയ അമിനോ ആസിഡുകൾ മരച്ചീനിയിൽ കാണപ്പെടുന്ന സയനൈടിന്റെ അംശത്തെ നിർവീര്യമാക്കുന്നു. 

കപ്പ പല രൂപങ്ങളിൽ തീന്മേശയിൽ എത്താറുണ്ട്. കപ്പ പുഴുങ്ങിയത്, കപ്പ പുഴുക്ക്, കപ്പയും മീനും, കപ്പയും ഇറച്ചിയും, കപ്പ ബിരിയാണി, പാൽ കപ്പ, കപ്പ പുട്ട്, കപ്പ പായസം തുടങ്ങിയവ അവയിൽ ചിലതാണ്. കപ്പ ചുട്ടത്, കപ്പ വറുത്തത്, കപ്പ ചിപ്സ്, കപ്പ കൊണ്ടാട്ടം, കപ്പ ഉണക്കിയത് (വാട്ട് കപ്പ), ഫ്രോസൺ കപ്പ, കപ്പപ്പൊടി എന്ന് വേണ്ട കപ്പ ഉപയോഗിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന ഭക്ഷ്യ വിഭവങ്ങൾ എണ്ണി തീർക്കാൻ പറ്റില്ല. 

കപ്പയുടെ കിഴങ്ങിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്ന അന്നജം (Starch) ആണ് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ Tapioca എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. വ്യവസായിക പ്രാധാന്യമുള്ള കപ്പയുടെ നൂറ് റൊട്ടി നിർമ്മാണത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. കേക്ക്, മിഠായി ഇവയുടെ നിർമ്മാണത്തിലും കപ്പ നൂറിന്റെ ഉപയോഗം ഉണ്ട്. സ്പഗെട്ടി, നൂഡിത്സ് തുടങ്ങിയ ഉല്പന്നങ്ങളും കപ്പ മാവിൽനിന്നും ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. കപ്പ സ്റ്റാർച്ച് ചെറു ഉണ്ടകളാക്കി മാറ്റി ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ് ചൗവ്വരി/സാബോരി. പായസം, ഉപ്പുമാവ് എന്നിവയുണ്ടാക്കാൻ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

കപ്പയുടെ സ്റ്റാർച്ച് (Tapioca Starch) തുണിത്തരങ്ങൾ മിനുസപ്പെടുത്താനും (Textile Sizing), പേപ്പർ വ്യവസായത്തിലും (Paper Industry), പശ നിർമ്മാണത്തിലും വൻതോതിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ബയോ-പ്ലാസ്റ്റിക് പ്ലാസ്റ്റിക്കിന് പകരമായി കപ്പ സ്റ്റാർച്ച് ഉപയോഗിച്ച് പരിസ്ഥിതി സൗഹൃദപരമായ കാരിബാഗുകളും പാക്കിംഗ് സാമഗ്രികളും (Bio-Plastics / Biodegradable Bags) നിർമ്മിക്കുന്നു. മിഠായികൾ, ശീതളപാനീയങ്ങൾ, ഔഷധങ്ങൾ എന്നിവയിൽ മധുരത്തിനായി കപ്പ സ്റ്റാർച്ചിൽ നിന്ന് നിർമ്മിക്കുന്ന സിറപ്പുകൾ (Liquid Glucose & High Fructose Syrup) ഉപയോഗിക്കുന്നു. ചൈനീസ് ഭക്ഷണങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന അജിനോമോട്ടോ പോലുള്ള വസ്തുക്കൾ ഉണ്ടാക്കാനും കപ്പ സ്റ്റാർച്ച് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

കപ്പയിൽ ഉയർന്ന അളവിൽ അന്നജം (Starch) ഉള്ളതിനാൽ, പെട്രോളിൽ കലർത്താനുള്ള ബയോ-എഥനോൾ നിർമ്മാണത്തിന് കപ്പ ഉപയോഗിക്കുന്നു. കപ്പ പ്രോസസ്സ് ചെയ്യുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന അവശിഷ്ടങ്ങളും വെള്ളവും ഉപയോഗിച്ച് മലിനജല സംസ്‌കരണ പ്ലാന്റുകളിൽ ബയോഗ്യാസ് ഉത്പാദിപ്പിക്കാം. 

കപ്പ ഫാക്ടറികളിലെ സംസ്കരണത്തിന് ശേഷം വരുന്ന അവശിഷ്ടങ്ങൾ (Tapioca Peels & Spent Pulp) ഉണക്കി പശുക്കൾക്കും കോഴികൾക്കും പന്നികൾക്കും നൽകുന്ന പോഷകസമ്പുഷ്ടമായ തീറ്റയാക്കുന്നു. കപ്പയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കമ്പോസ്റ്റ് ചെയ്ത് ജൈവവളമായി മാറ്റാൻ കഴിയും.

ഗുളികകളിൽ മരുന്ന് ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുന്ന ബൈൻഡറായും കോട്ടിംഗ് ആയും (Tablet Binding), കപ്പ സ്റ്റാർച്ച് ഉപയോഗിക്കുന്നു. ടാൽകം പൗഡറുകൾക്ക് പകരമായി സൗന്ദര്യവർദ്ധക വസ്തുക്കളിൽ കപ്പ സ്റ്റാർച്ച് ചേർക്കാറുണ്ട്.

ഇത്രയും കപ്പ പുരാണവും മാഹാത്മ്യവും കേട്ടപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് മനസിലായില്ലേ "കപ്പ ചെറിയ മീനല്ല" എന്ന് !!!